Familieopstellingen
De ziel is kind van twee werelden.
Ze laat zich in de tijd vallen
maar blijft ook engel van de eeuwigheid
Herman Cools
Elk familiesysteem is een lotgemeenschap die voortdurend op zoek is naar evenwicht.
Zolang niet alle zielen een plek hebben die hen toekomt, niemand buitengesloten is en zolang niet iedereen geëerd is, blijft er onrust.
Deze onrust voelen we in ons leven op verschillende manieren:
- In je partnerrelatie's herhaalt zich vaak hetzelfde patroon.
Ook al werk je hier hard aan.
Het is (of lijkt) groter dan jij. - Je voelt dat je verstrikt zit in iets wat niet van jou is.
Je voelt je hopeloos en radeloos.
Je trekt je terug en/of geeft jezelf overmatige zelfkritiek. - Je leeft maar ten dele je eigen leven.
Als kind koos je er voor om voor een of beide ouders te zorgen. - Je leeft angsten die je met je verstand niet kan verklaren.
- Je contact met je familieleden (vader, moeder, broer, zus etc) laat te wensen over
De meeste therapieën richten zich op het bewust maken van wat er in ons leeft. Systemische werk, zoals familieopstellingen doet dit ook, maar gaat verder dat het individuele. In opstellingenwerk komen onze onbewuste bindingen aan ons familiesysteem en de doorgegeven patronen aan het licht. Systemisch werk richt zich vooral op de laag van de ziel. Het wil de cliënt bewustmaken van zijn loyaliteit aan zijn systeem van herkomst, waarin hij soms zo verstrikt zit dat hij zijn leven niet vrijuit vorm kan geven. Naast bepaalde vormen die ik gebruik in individuele therapie is een belangrijke vorm "de opstelling", ook wel constellatie genoemd.
De opstelling:
De cliënt stelt zichzelf en zijn familieleden in de ruimte op zoals hij zich in relatie tot hen beleeft; een ruimtelijke weergave van zijn innerlijk beeld. Hij gebruikt hiervoor de andere deelnemers. We noemen dit de representanten. Dan komt de opstelling tot "leven" als een tableau vivant en worden de onderlinge verhoudingen en verstoringen zichtbaar en voelbaar. Fenomenologie speelt hierbij een belangrijke rol. Dit betekent dat de begeleider en de representanten open staan voor dat wat zich wil ontvouwen. Vervolgens wordt gezocht naar een passende herordening waarin ieders plek en lot wordt erkend.
Ook de samenhang tussen de verschillende generaties krijgt aandacht. In het eindbeeld van de opstelling is een ordening zichtbaar die op liefde is gebaseerd en die de cliënt een opening biedt om helende stappen te zetten. Een voorbeeld van zo'n helende stap kan zijn om de foto's van je ouders een plek te geven in je huis. De opstelling kan je ook meer zicht bieden op je persoonlijke taak. Zoals b.v. het aannemen van je lot.
Want een niet aangenomen lot, wordt een noodlot.
Lees verder....